Όταν κάποτε υπήρχε ρομαντισμός |
Του Στρατή Μαζίδη
Ένα ρρρσενικό παλαιάς κοπής δε σηκώνεται πρωί πρωί να παίρνει τηλέφωνα ένα κορίτσι που θα μπορούσε να είναι κόρη του εκδηλώνοντας τον...έρωτά του μέσω της προσωπικής του εκτόνωσης. Αυτό είναι απλά μια χυδαιότητα.
Ένα ρρρσενικό παλαιάς κοπής απλά θα έστελνε λουλούδια, θα έγραφε ποιήματα, θα έκανε κάποιο ξεχωριστό σε συμβολισμό δώρο, θα έκανε καντάδες. Αυτά κάνουν οι ρρρσενικοί παλαιάς κοπής.
Πιστεύουν στον εαυτό τους και τη γοητεία τους αφήνοντάς τα να ξεδιπλωθούν ενώ γνωρίζουν παράλληλα πότε πρέπει να βάλουν φρένο.
Τα πρωινά τηλεφωνήματα και το πολύ το "τάκα-τάκα", κάνουν το παιδί;
Επίσης ένα ρρρσενικό παλαιάς κοπής καθήμενο στα βουλευτικά έδρανα δεν καταδέχεται να ψηφίσει το μέχρι τότε τρίτο και χειρότερο μνημόνιο. Σηκώνει τα μανίκια και καλεί τον κόσμο να τον μιμηθεί ώστε όλοι μαζί αντί για άλλα πράγματα, να πιάσουν την πέτρα και να την στίψουν.