Δεν είναι μυστικό ότι οι υποστηρικτές της ολοκληρωτικής νίκης στην Ουκρανία έχουν επικεντρώσει την προσοχή τους στο να διασφαλίσουν πως ένα πακέτο στρατιωτικής βοήθειας για την Ουκρανία ύψους 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο εισήγαγε η κυβέρνηση Μπάιντεν στα τέλη του περασμένου έτους, θα περάσει από το Κογκρέσο. Οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται ότι αυτή η βοήθεια είναι ζωτικής, ακόμη και υπαρξιακής σημασίας, αλλά τι επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει αυτό το πακέτο στην πραγματικότητα στα μέτωπα της μάχης στην Ουκρανία και τι πραγματικά διακυβεύεται στη συζήτηση για τη βοήθεια προς την Ουκρανία γενικότερα;
Mark Episkopos - responsiblestatecraft.org / Παρουσίαση Freepen.gr
Η χρηματοδότηση, μέρος ενός μεγαλύτερου συμπληρωματικού πακέτου ύψους 95 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ουκρανία, το Ισραήλ και την Ταϊβάν, κατανέμει 20 δισεκατομμύρια δολάρια για την αναπλήρωση των αποθεμάτων του Υπουργείου Άμυνας μετά από προηγούμενους γύρους βοήθειας προς την Ουκρανία, περίπου 14 δισεκατομμύρια δολάρια για την Ουκρανία προκειμένου να αγοράσει όπλα από αμερικανικές οντότητες, 15 δισεκατομμύρια δολάρια για την υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών πληροφοριών και της στρατιωτικής εκπαίδευσης, και 8 δισεκατομμύρια δολάρια για την άμεση στήριξη του προϋπολογισμού της ουκρανικής κυβέρνησης. Το ποσό αυτό, αν και θαυμαστό με απόλυτη έννοια, ωχριά σε σύγκριση με τα 113 δισεκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια για την Ουκρανία που εγκρίθηκαν από το Κογκρέσο το 2022, σε μια περίοδο του πολέμου που η ισορροπία δυνάμεων ήταν πολύ πιο ευνοϊκή για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (AFU) απ' ό,τι είναι τώρα.
Οι AFU αντιμετωπίζουν έναν καταιγισμό κρίσιμων προκλήσεων- πρωταρχική μεταξύ αυτών είναι η αυξανόμενη έλλειψη στρατευμάτων και το τρομερό έλλειμμα πυρομαχικών σε αυτό που, σύμφωνα με Ουκρανούς αξιωματούχους, έχει μετατραπεί σε "πόλεμο πυροβολικού". Το πακέτο βοήθειας προσπαθεί να ανακουφίσει την αυξανόμενη πείνα της Ουκρανίας για οβίδες, αλλά τα χρήματα δε μεταφράζονται άμεσα σε άμεσα διαθέσιμα πυρομαχικά. Δεν είναι σαφές πόσα βλήματα, και πόσο γρήγορα, μπορούν οι ΗΠΑ να στείλουν στην Ουκρανία ακόμη και αν το συμπληρωματικό πρόγραμμα εγκριθεί σήμερα. Η Ρωσία, σύμφωνα με εκτιμήσεις του RUSI από τις αρχές του έτους, ρίχνει 10.000 βλήματα πυροβολικού την ημέρα. Σκεφτείτε, για μια αίσθηση της κλίμακας, ότι η ευρωπαϊκή ετήσια παραγωγή μέχρι το Φεβρουάριο του 2023 ανέρχεται σε μόλις 300.000 βλήματα - ή περίπου όσα ξόδεψε η Ρωσία κάθε μήνα στην Ουκρανία. Η Ρωσία - η οποία πιστεύεται πως θα έχει κατασκευάσει περίπου 2 εκατομμύρια βλήματα πυροβολικού το 2023 - ξεπέρασε τους δυτικούς ομολόγους της σε ποσοστό επτά προς ένα, σύμφωνα με αξιολόγηση των εσθονικών μυστικών υπηρεσιών του περασμένου έτους.
Ο Josep Borrell, ο κορυφαίος διπλωμάτης της Ευρώπης, σημείωσε πως η Ευρώπη δεν μπορεί να επωμιστεί μόνη της το βάρος της στήριξης της Ουκρανίας, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να αγωνιστεί να καλύψει ορισμένες από τις βασικές ανάγκες της Ουκρανίας, ακόμη και με άφθονη πολιτική βούληση και από τις δύο πλευρές του διαδρόμου. Πράγματι, δεν υπάρχει άμεση λύση για την αναμόρφωση της αμυντικής-βιομηχανικής βάσης των ΗΠΑ ώστε να υποστηριχθεί η συγκλονιστική κλίμακα των ουκρανικών δαπανών για πυρομαχικά. Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν ανακοινώσει σχέδια για μια σταδιακή αύξηση της παραγωγής που θα κορυφώνεται στα 100.000 βλήματα ανά μήνα, αλλά ο στόχος αυτός δεν θα επιτευχθεί πλήρως τουλάχιστον μέχρι τον Οκτώβριο του 2025. Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Dmytro Kuleba δήλωσε ότι η Ουκρανία χρειάζεται 2,5 εκατομμύρια βλήματα φέτος - ή περίπου 208.000 ανά μήνα - για να διατηρήσει την πολεμική της προσπάθεια, γεγονός που υποδηλώνει ένα ρυθμό χρήσης βλημάτων που η Δύση απλά δεν μπορεί να υποστηρίξει βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, ακόμη και με το συμπληρωματικό νομοσχέδιο χρηματοδότησης.
Οι σοβαρές ελλείψεις υλικού του Κιέβου συνοδεύονται από εξίσου σοβαρές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, ένα πρόβλημα που η Δύση δεν μπορεί να ανακουφίσει χωρίς άμεση στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία. Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει αγωνιστεί να χαράξει μια βιώσιμη στρατηγική κινητοποίησης εν μέσω της έξαρσης των εσωτερικών διαιρέσεων, ακόμη και όταν ο αριθμός των ξένων εθελοντών έχει μειωθεί από την κορύφωσή του των 20.000 στις αρχές του 2022. Οι ελλείψεις αυτές δεν οφείλονται μόνο στις ουκρανικές απώλειες, οι οποίες φέρεται να υπερβαίνουν τους 31.000 συνολικούς θανάτους σε μάχες που ισχυρίστηκε ο Zelensky τον περασμένο μήνα, αλλά και στις τάσεις ερήμωσης που είναι τόσο έντονες που αγγίζουν τα όρια της δημογραφικής κατάρρευσης. Το Κίεβο πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει τις δευτερογενείς επιπτώσεις της διεξαγωγής ενός παρατεταμένου και δαπανηρού ολοκληρωτικού πολέμου- ένα πιο εκτεταμένο πρόγραμμα κινητοποίησης θα έβγαζε ακόμη περισσότερους ανθρώπους από το εργατικό δυναμικό, επιβαρύνοντας περαιτέρω την κουτσή εν καιρώ πολέμου οικονομία της Ουκρανίας.
Η Μόσχα δεν είναι ένας στατικός ηθοποιός σε αυτό το εξελισσόμενο δράμα. Οι Ρώσοι αντιλαμβάνονται έντονα τις αδυναμίες της Ουκρανίας και τρέχουν να τις εκμεταλλευτούν στο έπακρο, αξιοποιώντας τα τεράστια πλεονεκτήματα σε ανθρώπινο δυναμικό και δύναμη πυρός για να ασκήσουν πίεση σε όλο το μήκος της γραμμής επαφής στην Ανατολική-Νοτιοανατολική Ουκρανία μετά την πτώση της Αβντίεβκα.
Εν ολίγοις, η ουκρανική πολεμική προσπάθεια βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη. Η κατάρρευσή της είναι, για πρώτη φορά από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2022, πλέον μια ευδιάκριτη πιθανότητα. Τι μπορεί να επιτύχει το πακέτο βοήθειας των 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων υπό το φως αυτών των ζοφερών πραγματικοτήτων; Θα βοηθήσει αναμφίβολα την Ουκρανία να επιβάλει κόστος και να επιβραδύνει τον ρυθμό της ρωσικής προέλασης. Αν και δε θα προλάβει τη συνεχιζόμενη απειλή κατάρρευσης, πιθανότατα θα δώσει στην AFU μια ανάσα ζωής για τους επόμενους μήνες. Αλλά, όπως παρατήρησε με ακρίβεια ο γερουσιαστής J.D. Vance (R-Ohio), "δεν πρόκειται να αλλάξει ριζικά την πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης".
Σημαντικό είναι ότι η αναγνώριση των ορίων της δυτικής βοήθειας δεν είναι το ίδιο με την άποψη πως δεν έχει καμία απολύτως αξία να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την Ουκρανία. Πράγματι, ένα σενάριο κατά το οποίο η AFU καταρρέει και η Ουκρανία καταστρέφεται από τις ρωσικές δυνάμεις θα ήταν επικίνδυνο για όλους τους εμπλεκόμενους και θα καθιστούσε πιο δύσκολη την επίτευξη μιας βιώσιμης διευθέτησης. Αλλά είναι εξίσου αληθές ότι κάθε σχέδιο υποστήριξης της Ουκρανίας πρέπει να συνδυάζεται με μια νηφάλια εκτίμηση του τι μπορεί και τι δεν μπορεί να επιτευχθεί σε αυτό το στάδιο του πολέμου.
Οι προοπτικές συνέχισης της δυτικής βοήθειας προς την Ουκρανία είναι μια σημαντική, αν όχι η κύρια, πηγή μόχλευσης έναντι της Μόσχας σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά η μόχλευση τείνει να εξανεμίζεται αν αφεθεί ανεκμετάλλευτη. Το πρόβλημα δεν είναι η βοήθεια αυτή καθεαυτή, αλλά μάλλον η συνεχιζόμενη επιμονή σε μαξιμαλιστικούς πολεμικούς στόχους που είναι όλο και περισσότερο αποκομμένοι από την πραγματικότητα αυτού του πολέμου.
Οι προτάσεις για τη διατήρηση της άμυνας της Ουκρανίας μέχρι το 2024, σε μια προσπάθεια να ωθήσουν το Κίεβο προς μια νέα αντεπίθεση το 2025, προετοιμάζουν την AFU για μια επανάληψη της καταστροφικής αντεπίθεσης του 2023, αν όχι χειρότερη. Τα σχέδια που περιλαμβάνουν την επίθεση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία έχουν σοφά αποκλειστεί από τους περισσότερους δυτικούς ηγέτες.
Οι υποστηρικτές των μαξιμαλιστικών πολεμικών στόχων στην Ουκρανία ήταν αξιοσημείωτα επιτυχημένοι τα τελευταία δύο χρόνια στο να επηρεάσουν τις πολιτικές τους τόσο εντός όσο και εκτός του πεδίου της μάχης. Από τους εκτοξευτές πυραύλων HIMARS και τους πυραύλους cruise SCALP μέχρι τα πυραυλικά συστήματα Patriot και τα άρματα μάχης Leopard 2A6, η Ουκρανία έχει κορεστεί με μια τεράστια και ισχυρή σειρά δυτικών όπλων. Το διεθνές καθεστώς κυρώσεων κατά της Ρωσίας είναι μακράν το μεγαλύτερο στην ιστορία και αυξάνεται, με την ΕΕ να βρίσκεται τώρα στο δέκατο τρίτο πακέτο περιοριστικών μέτρων, ενώ το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ αναζητά συνεχώς ευκαιρίες για να σφίξει περαιτέρω τις βίδες στη Μόσχα.
Το συμπλήρωμα των 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι το τελευταίο τέτοιο μέτρο, αλλά το ζήτημα δεν ήταν ποτέ η έλλειψη δράσης - είναι η απουσία ενός βιώσιμου τελικού παιχνιδιού στην Ουκρανία. Ο πρόεδρος της Βουλής Μάικ Τζόνσον κάλεσε την κυβέρνηση Μπάιντεν να διατυπώσει "μια σαφή στρατηγική στην Ουκρανία, μια πορεία προς την επίλυση της σύγκρουσης". Πράγματι, είναι ζωτικής σημασίας να επικεντρωθεί εκ νέου η συζήτηση για την Ουκρανία στην επίτευξη συναίνεσης γύρω από ένα ρεαλιστικό πλαίσιο για τον τερματισμό του πολέμου.